Als je Orlando Duque vraagt naar zijn beroep heeft hij het nooit over zijn ‘werk’. En waarom zou hij? Vergeet niet dat zijn werkkleding uit badkleding bestaat en dat zijn werkplek zich altijd op een unieke plaats en in een spectaculair landschap bevindt in de directe nabijheid van diep water. “Dat verklaart voor een deel waarom ik klifduiker ben geworden,” aldus de 34-jarige atleet. “Je doet altijd weer de meest adembenemende kliffen en steile rotswanden aan die je, wanneer je er vanaf duikt, ook nog eens op een heel speciale manier beleeft.”
Met een acceleratie van 0 naar 100 kilometer per uur in amper drie seconden blijft er niet veel tijd over om tijdens de duik van het fraaie decor te genieten. “Als ik voor de duik eenmaal op het platform sta, kunnen ze keihard mijn favoriete muziek draaien. Ik krijg er helemaal niets van mee”, legt Orlando uit over zijn extreme concentratie voorafgaand aan elke duik. Verder verzekert hij ons dat hij zeker niet gek is. Hij voelde gewoon de behoefte om eens iets anders te doen nadat hij tien jaar lang van hoge, kunstmatige duiktorens in zwembaden met chloorwater was gesprongen. “Ik ben begonnen met hoogteduiken toen ik 20 jaar oud was. Het duiken in een zwembad werd op den duur eentonig en Cliff Diving was logischerwijs de volgende stap.” Het ging echter vooraf aan de niet uitgekomen droom van deelname aan de Olympische Spelen van 1992.
Het Nationaal Olympisch Comité had een strikte limiet opgesteld en iedereen zag met grote belangstelling uit naar de komende spelen. Echter, kort voor de reis naar Spanje, kreeg hij van de plaatselijke officials te horen dat zij geen plaatsen voor hoogteduikers beschikbaar hadden. Orlando's droom spatte als een zeepbel uiteen en dat maakte een eind aan zijn verlangen om in gechloreerde “poeltjes” van kunstmatige zwembaden te duiken.
Orlando groeide op in Cali, een stad van vier miljoen inwoners in het hart van Colombia. Hij was amper tien jaar oud toen hij voor het eerst van een drie meter hoge duikplank sprong: “Na een potje voetballen ging ik vaak naar de duikers kijken. Op een dag werd ik door een duikcoach gevraagd of ik het ook niet eens een keertje wilde proberen. Ik wist niet zeker of ik als zwemmer kracht genoeg zou hebben om na mijn sprong de rand van het zwembad te bereiken, maar toch heb ik toen ‘ja’ gezegd.” Orlando hield het niet lang bij die hoogte. Sprongen van drie meter hoge duikplanken maakten plaats voor duiken van zeven en tien meter hoge torens. Zijn eerste klifduik was onderdeel van een plaatselijke show in zijn eigen plaats Cali in 1995. Het leek de normaalste zaak van de wereld dat deze ambitieuze klifduiker in 1997, 1998 en 1999 vakantiebaantjes aannam als duiker in Safaripark Gänserndorf, even buiten Wenen. “Ze lieten me van een 25-meter hoge kraan afduiken in een zwembad dat er vanaf die hoogte ongeveer zo groot uitzag als een asbak,” zo kan zich de Colombiaanse atleet van deze extreme sport nog herinneren.
Orlando woont momenteel in Laie, 40 minuten van Honolulu. Hij is met een Hawaïaanse getrouwd. Hij brengt zijn spaarzame vrije tijd graag thuis door, lezend aan het strand of met bodysurfing. De meeste tijd van het jaar tref je hem echter aan op een van ’s werelds spectaculairste kliffen. Wat drijft hem om van een hoogte te springen die vergelijkbaar is met die van een tien verdiepingen tellend gebouw? “Dat laat zich het beste uitleggen met het gevoel van spanning voor de duik en de opluchting erna wanneer je weer goed en wel uit het water opduikt. We verkennen onze grenzen en soms gaan we zelfs een stapje verder.” De hoogste duik in zijn carrière werd gefilmd in ‘9Dives’, een sprong van een klif die maar liefst 34 meter hoog was. “Er is een gigantisch verschil tussen 26 en 34 meter. Het zwembad ziet er zo klein uit als een speldenknop en het water is zo hard als beton. Het kleinste foutje en ... nee, alleen de gedachte al.”
Deze indrukwekkende sprong en ook de duik waarvoor hij van de jury tijdens de wereldkampioenschappen in 2000 de ‘perfecte' 10 kreeg (een duik die overigens ook in het Guiness Book of Records staat vermeld), zijn de persoonlijke hoogtepunten uit de carrière van deze negenvoudige wereldkampioen. “Zeven juryleden kenden mij elk de hoogste score toe - een ongelooflijk gevoel!” En gevoelens zijn heel belangrijk bij het hoogteduiken. De hoogte van het platform en de kracht van het neerkomen op het water maken het absoluut noodzakelijk dat je je optimaal bewust bent van je lichaam. “Ik weet altijd precies òf en wanneer ik kan duiken. Maar wanneer je niet meer bang bent, wordt het leven pas echt gevaarlijk.”
De termen onbehaaglijkheid en gespannenheid komen niet voor in het woordenboek van Orlando Duque – behalve, natuurlijk, wanneer er een duik aan zit te komen. Ongeveer 15 minuten voor de sprong schiet zijn hartslag omhoog. Om fatale fouten te voorkomen richt hij één minuut voor de sprong al zijn aandacht op de komende duik. Hij haalt het elastiekje uit zijn haar, sluit zijn ogen en bereidt zich voor om drie lange seconden door de lucht te zweven. Het enige waar hij zich tijdens deze luttele seconden van bewust is, is de extase van snelheid, de duik, het afremmen, het weer boven komen – en vervolgens slaakt hij een diepe zucht van verlichting.
| 1972 | Geboren in Cali, Colombia |
| 1982 | Eerste duik vanaf een drie meter hoge duikplank |
| 1994 | Begonnen met hoogteduiken |
| 1995 | Eerste klifduikshow |
| 1997 – 1999 | Vakantiebaantjes waarbij hij vanaf een hoogte van 25 meter sprong in Safaripark |
| 2005 | Winnaar van de Adriatic High Diving Cup |
| 2005 | Winnaar van de Red Bull Cliff Diving in het Wolfgangmeer |
| 2005 | Hoogste duik in zijn carrière, een sprong van 34 meter in de film '9Dives' |
| 2006 | 3e plaats bij de wereldkampioenschappen Cliff Diving |
| 2006 | 3e plaats bij de Mediterranean Cup |
| 2008 | Winnaar van de Red Bull Cliff Diving in het Wolfgangmeer |
Reacties
Krabbelen